pozostałe
Ślimaki bez muszli czekają na zegar. Dziecko wycina kolorową muszlę-zegar, dopasowuje godzinę analogową do cyfrowej i wkleja na ślimaczka. Materiał ANG/PL do nauki czasu: zegary, godziny pełne i kwadranse, słownictwo „what time is it?". 8 stron PDF do druku, format A4 i Letter, kolorowe karty.
Ślimak bez muszli to ślimak smutny — i właśnie ta historyjka rozkręca tę aktywność. Dzieci dostają dwanaście ślimaczków w żywych kolorach (czerwony, granatowy, zielony, pomarańczowy, różowy, fioletowy, żółty, turkus, brązowy, magenta i jeszcze kilka odcieni), z pustym okręgiem zamiast muszli. Na osobnych stronach czekają muszle-zegary: dziewięć analogowych z kolorowymi tarczami i wskazówkami pokazującymi konkretne godziny. Zadanie polega na tym, żeby wyciąć ślimaka, wyciąć właściwą muszlę-zegar i wkleić ją w okrągłe miejsce. Każdy ślimak dostaje tarczę z inną godziną, a cała kolonia pełza po stronie z różnym czasem.
Druga warstwa zabawy to dopasowanie godziny analogowej do cyfrowej. Czternaście prostokątnych kart cyfrowych pokazuje czas w zapisie 12:00, 12:05, 01:00, 01:10, 02:15, 03:00, 03:20, 04:00, 04:30, 05:00, 05:35, 06:40, 07:45, 08:55. Dziecko czyta zegar analogowy na muszli, szuka tej samej godziny w wersji cyfrowej i kładzie obok ślimaka. Bez tej pary zadanie się nie zamyka — tworzy się moment skupienia, który u sześciolatków rzadko trwa dłużej niż dwie minuty bez konkretnego celu.
Razem 8 stron PDF do druku. Pliki w formacie A4 i Letter drukują się tak samo czytelnie z zachodnich i polskich drukarek domowych.
Materiał celuje w dzieci 5–8 lat, które zaczynają rozumieć zegar analogowy. Sprawdza się w trzech sytuacjach: nauczycielka angielskiego w przedszkolu używa go na zajęciach przy temacie „what time is it?" (telling the time), logopedka albo terapeutka motoryki małej puszcza go jako wycinanki rozwijające precyzję nożyczek, a rodzic wykorzystuje w domu, kiedy dziecko zaczyna pytać „która godzina?" i rozróżnia liczby do dwunastu.
W pierwszej klasie szkoły podstawowej karty wpasowują się w temat z edukacji matematycznej: godzina pełna, pół godziny, kwadrans. Pakiet nie zastępuje podręcznika, ale daje rękom coś do roboty po cichym ćwiczeniu z tablicy.
Najprostszy scenariusz na 25 minut:
Druga ścieżka: nauczyciel rozdaje karty losowo i robi „chodzącą galerię". Dzieci znajdują parę po sali, łączą się i siadają razem. Dobrze działa w grupach 8–16 dzieci.
Cut and paste w wersji z dopasowaniem zegara łapie kilka rzeczy naraz. Po pierwsze rozpoznawanie godzin analogowych: wskazówka godzinowa, minutowa, dwanaście podziałek. Po drugie translację z analogu na cyfrę, co wciąż jest dla wielu dorosłych trudne, kiedy patrzą na zegar w pociągu. Po trzecie motoryka mała: trzymanie nożyczek pod kątem, kontrolowane odcinanie, naklejanie z dokładnością do milimetra.
Czwarta warstwa to słownictwo angielskie. „Half past", „quarter to", „o'clock" pojawiają się w naturalnym kontekście, kiedy dziecko chce wiedzieć, jak nazwać godzinę, którą właśnie wkleiło. To różnica między fiszką, którą trzeba zapamiętać, a słówkiem, które samo się przyczepia, bo łączy się z konkretnym kolorowym ślimakiem. Dla nauczycieli, którzy szukają wycinanek pasujących do tematu „telling the time", ten zestaw zamyka temat zegara w jeden komplet i jeden wydruk.
Plik PDF jest gotowy do druku: wystarczy wcisnąć „drukuj" na drukarce domowej lub w punkcie ksero. Karty cyfrowe i zegary najlepiej zalaminować po wycięciu, żeby przeżyły kilka sezonów. Dla wersji wielokrotnego użytku można nakleić rzepy zamiast kleju — jeden komplet wystarcza wtedy całej grupie.
Druk kolorowy sprawdza się najlepiej (kolor ślimaków robi większą część roboty motywującej), ale wersja czarno-biała też działa. Jeśli dzieci pokolorują ślimaki same, aktywność wydłuża się o kolejne 10 minut i robi się z tego pełnoprawne zajęcia plastyczne. Wycinanki tego typu zostają w teczce dziecka jako pamiątka, a nie idą do śmieci po jednej lekcji.
Używamy plików cookie, żeby strona działała sprawnie i żebyśmy mogli lepiej poznać Wasze potrzeby — co Was interesuje, które materiały sprawdzają się najlepiej. Możecie zaakceptować wszystko albo wybrać tylko niezbędne.